Sunday, February 7, 2010

बिडम्बना


नरोउँ भन्दा पनि रुनु पर्ने
मन नलागि हाँस्नुपर्ने,
कस्तो बिडम्बना,नचाहेर पनि जिउनु पर्ने ।।

जिउन चाहनेले मर्नुपर्ने
मर्न चाहनेले जिउनु पर्ने ,
उफ्! कस्तो बिडम्बना,नचाहेको मात्रै हुनुपर्ने ।।

दिन पनि रात जस्तो
जुन पनि पोलिदिने आगो जस्तो,
यो कस्तो बिडम्बना,पाइलाई पिच्छे अपहेलित हुनुपर्ने ।।

फूल पनि काँडा बनि बिझाइदिने
आँसु पनि भेल बनि भिजाइदिने,
लौन योउ कस्तो बिडम्बना,आफ्नै बिच पराई भै जिउनुपर्ने ।।

0 comments:

Post a Comment